Park Güell

Park Güell

.  .  .

Eind negentiende eeuw gaf Eusebi Güell de architect Antoni Gaudí de opdracht om voor welgestelde families een tuinstad te bouwen, waarin natuur en architectuur een symbiose moesten vormen. Hiervoor had Güell buiten Barcelona een stuk land op een berg aangekocht. Güell wilde hier de Britse residentiële parken nabootsen en noemde het landgoed Park Güell, in het Engels. De locatie was perfect: een gezonde omgeving buiten de stad met een prachtig uitzicht over de zee en Barcelona. Op het landgoed moesten ongeveer 60 driehoekige percelen komen omgeven door een bijzonder park met een complex netwerk van paden, viaducten en trappen om de hoogteverschillen mee op te vangen. 

Gaudí behield de vegetatie die al op het terrein groeide en vulde dit aan met mediterrane planten die niet veel water nodig hadden. Hij ontwierp ook verschillende systemen voor het verzamelen en opslaan van water. Zowel de vegetatie als het beheer van het water hielp de erosie van het land, door de hevige regenbuien in het Middellandse-Zeegebied, te voorkomen en tegelijkertijd de bewoners van het landgoed te voorzien in de waterbehoefte.

In oktober 1900 werd begonnen met de werkzaamheden voor de indeling van het terrein. Begin 1903 was de bouw gereed van de twee ingangspaviljoens, de hoofdvlucht van de trappen, de schuilplaats voor paardenkoetsen, de buitenomheining, de viaducten, een deel van de grote esplanade en het waterafvoersysteem. Het eerste perceel werd in 1902 gekocht. Tegelijkertijd werd er een toonzaal gebouwd om de verkoop te stimuleren. Gaudí zelf verhuisde er in 1906 naartoe om bij zijn vader en nichtje te gaan wonen.

Van luxe woonwijk naar stadspark

De complexe voorwaarden voor de verkoop van de percelen onder oude erfpachtcontracten, het ontbreken van toegangswegen en het zeer exclusieve karakter maakten het hele plan onrendabel. Een gebrek aan kopers leidde ertoe dat de bouw in 1914 werd opgeheven en dat slechts twee van de zestig geplande huizen werden gebouwd. Het park werd zo een grote privé-tuin, die Güell voor openbare evenementen liet gebruiken.

Eusebi Güell stierf in 1918 en zijn erfgenamen boden het park aan de gemeenteraad, die ermee instemde het aan te kopen en als openbaar park te openen. Het werd in 1969 erkend als een artistiek monument en in 1984 uitgeroepen tot UNESCO-werelderfgoed.

Geïnspireerd door de natuur

In het hele park is de sterke invloed van Gaudi's natuurlijke vormen duidelijk zichtbaar. Zoals de wandelpaden die ondersteund worden door kronkelende rotspijlers die als bomen uit de grond lijken te groeien. Ook zijn er verschillende dierlijk geïnspireerde sculpturen te vinden, waarvan de draak bij de ingang van het park de meest prominente is. Het middelpunt van het park is echter het hoofdterras, omgeven door een lange bank in de vorm van een zeeslang.

Voor toegangskaartjes voor het Park Güell klik dan hier.

El Born

El Born, dat mag je niet missen!

.  .  .

Een van de populairste wijken van Barcelona is El Born. Samen met de wijken Raval en Gótico maakt El Born onderdeel uit van de Ciutat Vella, de oude binnenstad. El Born bestaat uit twee verschillende delen, Ribera en El Born, echter is de laatste de afgelopen jaren zo populair geworden dat de naam vaak wordt gebruikt als synoniem voor de hele buurt. Passeig del Born is een van de hoofdstraten van dit stadsdeel en staat bekend om haar levendigheid door de authentieke barretje, restaurants en concept stores. Het woord ‘Born’ betekent opsluiting en geeft de plaats aan waar vroeger de toernooien tussen de ridders plaatsvonden.

Een korte geschiedenis
Gedurende de Middeleeuwen lag El Born op een strategische plek in de stad. Door de nabijheid van de zee en de Gotische wijk en door de goede connectie met het binnenland, groeide El Born uit tot een belangrijk economisch centrum. Sociale en economische activiteiten waren geconcentreerd in de straten, het ontmoetingspunt van alle handelaren en bedrijven. Dit is vandaag de dag goed terug te zien in de namen van de straten zoals Calle dels Sombrerers (hoedenmakers), dels Mirallers (glaswerkers) of dels Argenters (zilverwerkers).

Winkelen in El Born
Vandaag de dag wordt El Born nog steeds gezien als een belangrijk commercieel centrum. Vergeet de grote warenhuizen en de fast fashion, hier vind je iets bijzonders, iets unieks. Van leren tassen tot op maat gemaakte jurken, van handgemaakte sieraden tot one of a kind meubels. Ga bijvoorbeeld naar Blow by Le Swing. Dit is een vintage kledingwinkel die haute couture merken als Versace, Chanel, Dior en Moschino verkoopt. Tiny Cottons is ook een van de successen uit Barcelona. Zij hebben een merk met kwalitatief hoogstaande producten opgebouwd en behandelen het als een volwassen merk. Stijlvol maar gedurfd. Met een sterk imago en een verhaal achter elke collectie.

Tapas!
In El Born stikt het van de tapasrestaurants. Van traditionele gerechten tot moderne varianten van de eeuwenoude eetgewoonte. Tapas zijn niet alleen maar kleine hapjes, het gaat om veel meer! Onze gids weet precies waar je moet zijn voor de beste tapas en neemt u graag mee voor een tour door het sfeervolle oude centrum. Geniet van heerlijke pescaditos, jamón ibérico en de beste cava op plekken die u zelf niet snel zult vinden. Klik hier voor meer informatie.

Palau de la Música Catalana
In 1908 werd de laatste hand gelegd aan het Palau de la Música Catalana, een concertgebouw dat diende als ‘het huis’ voor het Orfeó Català, de koorvereniging. Slechts drie jaar duurde de bouw van dit spectaculaire gebouw, ontworpen door de modernistische architect Lluís Domènech i Montaner.

Het gebouw is ontworpen rond een centrale metalen structuur bedekt met glas, die het natuurlijke licht benut om het meesterwerk van Domènech i Montaner tot een magische muziekdoos te maken die alle decoratieve kunsten samenbrengt: beeldhouwkunst, mozaïek, glas in lood en ijzerwerk.

De rondleidingen aangeboden door het Palau de la Música Catalana zijn een must bij elk bezoek aan Barcelona. Voor meer informatie en tickets kik hier.

Picasso Museum
Het Picasso Museum opende haar deuren gedurende het dictatorschap van Franco. Het oorspronkelijke idee voor het museum kwam van Picasso's vriend en secretaris, Jaume Sabartés. Picasso had hem al vele schilderijen, tekeningen en prenten gegeven. Het museum werd in 1963 geopend en de collectie is mede tot stand gekomen door de schenkingen van Sabartés. Oorspronkelijk werd het museum geopend als de Sabartés Collection, vanwege Picasso's sterke verzet tegen het regime van Franco.

De vaste collectie bevat ruim 4.000 werken van Picasso en sommige daarvan zijn wereldberoemd zoals ‘Las Meninas’, ‘El final del número’ en ‘Los pichones’. De collectie volgt het leven van Picasso gedurende zijn eerste jaren als jonge student en artiest in Malaga, La Coruña en Barcelona tot aan zijn periode laatste jaren in Parijs. Klik hier voor meer informatie en tickets.

.  .  .

El Raval

El Raval: onveilig?

.  .  .

El Raval is een wijk in Barcelona met veel verschillende kanten. Het staat bekend om zijn onveilige karakter, maar tegelijkertijd is het er levendig, multicultureel en zijn er talloze hippe winkels en cafés te vinden.

De geschiedenis van een multiculturele wijk

El Raval komt van het Arabische woord rabad, dat buitenwijk betekent. Arabische immigranten hebben deze naam toegekend aan de wijk omdat gedurende de Middeleeuwen, toen Barcelona een ommuurde stad was, El Raval aan de buitenkant van de stadsmuren lag en aanvankelijk geen deel uitmaakte van de stad zelf. Dit is ook de reden waarom de beroemde Boqueria markt er is gevestigd, net buiten Las Ramblas, omdat dit handelaren in staat stelde om de belasting op ingevoerde goederen in de stad te ontwijken.

Uiteindelijk werd El Raval opgenomen in de ommuurde stad, maar een positieve ontwikkeling bleef uit aangezien de criminaliteit en prostitutie bleven groeien. Voor een groot deel van het begin van de 20e eeuw stond El Raval informeel bekend als de 'Barrio Chino' - of 'Chinese Buurt' - vanwege de groeiende gemeenschap van Chinese en Aziatische inwoners die zich er vestigden.

Door de bouw van de nieuwe wijken rondom Barcelona gedurende het begin van de 20e eeuw, trokken veel middenklassers weg uit El Raval. Hierdoor bleven er de armste bewoners en immigranten achter. De lage huurprijzen trokken illegale nieuwkomers en onderwereldfiguren aan.

Door inspanningen van de gemeente heeft de wijk in de afgelopen 15 jaar een enorme metamorfose ondergaan mede door de criminaliteit terug te dringen. Dit trok instituten aan als de Universiteit van Barcelona en het hedendaagse kunstmuseum, het MACBA. Dit is tevens een van de meest iconische monumenten van de wijk geworden. Vandaag de dag is de lokale gemeenschap nog steeds divers, met grote Sikh- en moslimgemeenschappen en een levendige scene van kunstenaars en ondernemers.

Wat te doen in El Raval?

MACBA: Museu d’Art Contemporani de Barcelona, afgekort tot MACBA is het museum voor moderne en hedendaagse kunst. De vaste collectie bestaat onder andere uit werk van Jan-Michel Basquiat, John Baldessari en Joan Miró. Het is zeker een aanrader als je van moderne kunst houdt! Klik hier voor meer informatie en tickets.

Oude hospitaal & Sant Augusti: Het oude hospitaal en de Sant Augusti liggen vlak naast de Ramblas. Gebouwd in de 14e eeuw, maar tot in de 17e eeuw zijn er wijzigingen aangebracht. Tegenwoordig huisvest zich in het hospitaal de Catalaanse bibliotheek, het conservatorium en een leuk café. Ook heeft het hospitaal een fraaie binnentuin waar het vaak gezellig druk is.

Palau Güell: paleis Güell, was een van de eerste belangrijke opdrachten die Antoni Gaudí aan het begin van zijn carrière ontving. Eusebi Güell (industrieel, politicus en mecenas van de kunsten) wilde dat Gaudí dit bijzondere stadspaleis zou bouwen als een uitbreiding van het familiehuis op La Rambla. Het paleis, gebouwd in Art Nouveau stijl, werd gebouwd naar de behoeften van de familie Güell, zowel in hun privéleven als in het intense culturele en sociale leven. Klik hier voor meer informatie.

.  .  .